2025

← 1 miejsce w konkursie na wykonanie koncepcji zagospodarowania północno-wschodniego narożnika Parku Miejskiego im. Marszałka Józefa Piłsudskiego w Ostrowcu Świętokrzyskim

Nasza koncepcja sprowadza się do renaturyzacji tego fragmentu Parku Miejskiego. Ten fragment, który nabyło Miasto Ostrowiec Świętokrzyski ma bardzo duży potencjał, choć sam teren nie jest wielki. Udało nam się zaproponować w naszym rozwiązaniu stworzenie miejsca do swobodnego, leniwego wypoczynku.  Tu nie będzie miejsc do aktywności fizycznej, urządzeń sportowych, czy zabawowych. To będzie miejsce nieoficjalne, w którym będzie można odpocząć w ciszy, albo spotkać się w niewielkim gronie.  Zrezygnujemy z obecnej alejki po tej części stawu, a do jego tafli dojdzie bezpośrednio zieleń. Zachowamy wszystkie wierzby, które teraz będą mogły się przeglądać w wodzie. Dosadzimy też sporo zieleni.

2025

← 1 nagroda w dwuetapowym realizacyjnym konkursie architektoniczno – urbanistycznym na projekt koncepcyjny część lądowa Akademickiego Ośrodka Szkolenia Morskiego – AMW Babie Doły

Projekt zagospodarowania części lądowej Akademickiego Ośrodka Szkolenia Morskiego, nagrodzony I miejscem, opiera się na przemyślanej organizacji przestrzeni, zapewniającej optymalne warunki transportu i manewrowania jednostkami pływającymi między przystanią, hangarami, magazynami a placami postojowymi. Kluczowym elementem kompozycji jest układ budynków z głównym obiektem dominującym od strony lądu oraz budynkiem pomocniczym przy części nawodnej, spiętych osiowo slipem i pergolą, przy której zaprojektowano reprezentacyjny plac apelowy. Całość harmonijnie wpisuje się w istniejące uwarunkowania terenu, uwzględniając ograniczenia wynikające z pasów służebności i ukształtowania wzgórza morenowego, tworząc otwartą na zatokę przestrzeń manewrową z tarasem o długości ponad 150 metrów i wyraźnymi akcentami wertykalnymi – masztami flagowymi i dynamiczną sylwetą głównego budynku z tarasem „bocianiego gniazda”.

2024

← Połączenie piesze Oksywia Dolnego i Górnego

Park Leśny na Oksywiu w Gdyni Liderem Dostępności 2024

2023

← Park Naturalny Golędzinów w Warszawie -II Nagroda

Park łączy się z nadwiślańskimi terenami tworząc ciągnący się przez cala Warszawę ekologiczny korytarz, na którym stale i konsekwentnie ogranicza się i eliminuje bariery dla zwierząt przemieszczających się wzdłuż rzeki. Projekt polega na przeprowadzeniu jednorazowej interwencji i pozostawieniu jej skutków na długi czas w rękach Natury. Park ma służyć do spacerów i wypoczynku, rozumianego jako relaks bez podejmowania znaczącego wysiłku, z tego względu nie projektuje się żadnych urządzeń do aktywnej rekreacji i treningu. Wyjątkiem jest niewielki plac zabaw przy moście gen. Grota Roweckiego, na północno wschodnim skraju parku, przy planowanych wyjściach z metra. Plac będzie miał naturalną biologicznie czynną nawierzchnię łąkową, koszoną 1-2 razy w roku, na której zostaną rozstawione zabawki z naturalnych materiałów i będzie ocieniony drzewami. Park ma być przestrzenią odwiedzaną w celu uwalniania się od obowiązków związanych z aktywnością – nie wyklucza to biegania, chodzenia, maszerowania, jeżdżenia rowerem ale nie projektuje się bieżni, tras marszowych, torów rowerowych.. Trasy rowerowe zaprojektowano jedynie wzdłuż parku – jako tranzytowe, bez połączeń poprzecznych pomiędzy nimi, dla podkreślenia prymatu pieszego. Można będzie przez park przejechać, a nie zachęca się, by po parku jeździć. Uznano, że zejścia z wału na górny taras powinny być ograniczone do kilku, aby dzieliło je od siebie przynajmniej kilkaset metrów, aby decyzja o zejściu na górny taras nie wynikała z przypadku ani z wyboru krótszej trasy, by była świadomym zagłębieniem się w teren parkowy w celu skorzystania z tego co Park może oferować przechodniom, by ostatecznie zmienić ich w relaksujących się spacerowiczów. Podstawowymi dla powiązań z tkanką miejską są strefy krańcowe Parku przy mostach, w których dostęp uzyskują osoby korzystające z komunikacji publicznej i korona wału przeciwpowodziowego, do której z kierunków poprzecznych będzie prowadzić kilkanaście przejść poprzecznych. Strefa korony wału jest i pozostanie łatwo i bezpośrednio dostępna, zarazem atrakcyjna widokowo, dobrze przewietrzana, korzystająca z sąsiedztwa szerokiego korytarza rzeki i przestrzeni nad nurtem. Zaprojektowano znacząco dużo punktów widokowych na wale, a stosunkowo niewiele – zaledwie osiem zejść do parku, szukając równowagi miedzy umożliwianiem doświadczania natury a jej ochroną. Priorytetowo udostępniono wszystkim spacerowiczom na wale możliwość patrzenia, podziwiania, postrzegania, reglamentując i ograniczając im możliwość doświadczania i penetracji. Znacząco ograniczono możliwość zejścia z wału na górny taras, dążąc do zredukowania antropopresji i wytworzenia u użytkowników odczucia korzystania z dobra o specjalnym znaczeniu. Przestrzeń górnego tarasu jest szczególnie cenna ze względu na sporadyczne i krótkotrwałe zalewanie wodami powodziowymi. Zaprojektowano pozostawienie większości obecnie rosnących drzew i dosadzenie nowych, zaprojektowano obszary wysiewu, obszary do koszenia i utrzymywania łąki i obszary regulowane wyłącznie przez naturalne mechanizmy biologiczne w których nie przewiduje się koszenia i które pozostawia bez ingerencji do naturalnej ekspansji roślin,. Spontaniczna roślinność dopełni założenia przestrzenne Parku, w tych strefach Natura będzie projektantem a projekt jedynie wyznacza granice terytorialne jej swobodnego władania. Zaprojektowano zgrupowanie zadrzewień łęgowych w dynamiczne wyspy inspirowane rozlewiskami płynącej wody o wyraźniej niż obecnie zdefiniowanych granicach. Inspiracją dla zaprojektowanych kształtów są linearne, wyglądające jak rzeka zadrzewienia łęgowe w innych strefach terenów zalewowych nad Wisłą. Dzięki  wyraźnemu zdefiniowaniu, nadaniu kształtu nowym „wyspom” utworzonym na bazie istniejących grup drzew łatwiej będzie je zauważyć i ochronić.  Pomiędzy nimi wprowadzono nowe osie widokowe. Dolny taras będzie przestrzenią o znacząco ograniczonej ingerencji użytkowników parku – poza przejściami poprzecznymi do nurtu rzeki i pomostami obserwacyjnymi nie zakłada się korzystania z przestrzeni zadrzewionej i zakrzaczonej.